Collonge in de sneeuw

Nu de winter hier voorbij is en ik maak de balans op van winterfoto's die ik heb kunnen maken, blijft er maar één ochtend over, dat we echt in de sneeuw zaten. Die ochtend heb ik dan ook een honderdtal foto's gemaakt waarvan er sommige nu gebruikt worden om het dorp in beeld te brengen tijdens een dik pak sneeuw.
Het worden maar twee schilderijen, omdat ik per schilderij ongeveer twee weken nodig heb om ze uit te werken en ik vanwege het voorjaarsweer nu weer buiten wil gaan schilderen.
Het eerste schilderij is gereed en wel de kerk met kerkhof van Collonge en de tweede heeft nog een weekje nodig en is het gezicht op het dorpje vanuit mijn opstal bezien. Deze tweede laat ik wel vast zien, maar hij is vooral nog niet gereed.

Verder zijn er inmiddels 12 geitjes geboren en meer worden het er niet. Alles is perfect verlopen, geen problemen en flinke gezonde jongens en meisjes in allerlei kleuren.

Groetjes en tot gauw.

 

Inmiddels al 11 geitjes geboren in goede gezondheid!

Het aantal geitjes geboren uit de 6 drachtige moeders staat op 11 en een geit moet volgende week nog bevallen. Alles is perfect verlopen zonder hulp van buitenaf en de kleintjes zijn alleen in goede conditie.

Het is een genot om tussen die kleintjes te staan, die nergens bang voor zijn en gezellig met elkaar spelen. Alle kleintjes blijven twee maanden bij de moeder drinken en daarna proberen we ze te verkopen voor verdere reproductie. Na die twee maanden kunnen we dan zelf weer geitenkaas maken en normaal gesproken blijven ze tot ongeveer oktober melk geven.

Ook nog een foto van mezelf achter mijn bureau met uitzicht over de bergen (maar dat is op de foto niet te zien).

Groetjes en tot gauw, Jan

Film van de nieuwe geitjes

Vandaag zijn er geen nieuwe geitjes geboren en om de moeders wat rust te geven en voor de melkproductie te zorgen, zijn de kleintjes bij elkaar gezet en kunnen ze vast aan elkaar wennen. Om te drinken worden ze dan af en toe bij de moeder gezet, die in de tussentijd buiten heeft kunnen grazen in het voorjaarszonnetje..
Zoals je kunt zien houdt de moeder de kleintjes wel in de gaten.

De geboortegolf is in volle gang

Netjes precies op de dag die uitgerekend was, kwamen de eerste geitjes ter wereld en dat begon gisteren met een drieling, vandaag gevolgd door een tweeling en de dag is nog niet om!
De vader was een wat donker bokje, heel jong en met kleine oortjes en dat is aan de pas geboren geitjes goed terug te zien. Drie stuks hebben ook kleine oortjes en de kleuren van de geitjes variëren van redelijk wit tot behoorlijk donker.
Alle kleintjes kwamen zonder hulp van buitenaf op de wereld en waren direct goed ter been. Even helpen om de tepels de eerste keer te vinden, zodat je zeker weet, dat ze allemaal van het eerste biest genoten hebben en daarna lukt het ze zelf uitstekend.
De drieling krijgt een of twee keer per dag melk uit de fles, omdat de uiercapaciteit van de moeder bij drie geitjes aan de krappe kant is.
Hopelijk blijft alles zo door gaan; er moeten er nog vier bevallen en de laatste is over ongeveer 14 dagen.
In de nacht vriest het licht, maar overdag is het prachtig zonnig weer, zodat zowel de oude als de jonge geiten het niet te koud hebben en heerlijk buiten van de zon kunnen genieten.
Het eerste bokje, dat bij verrassing twee maanden geleden ter wereld kwam, maakt het uitstekend en vertrekt eind van de maand naar een nieuwe eigenaar, om daar voor het nageslacht te gaan zorgen van zijn geiten.
Alle andere jonge geitjes blijven twee maanden bij de moeder en daarna gaan ze naar nieuwe eigenaren om als kleine zelfstandige het soort in stand te houden.
Dit betekent ook dat we pas eind mei geitenkaas kunnen maken, want tot die tijd drinken de eigen kinderen van de geiten alle melk op.
Van het verdere verloop van de geboortegolf hou ik iedereen op de hoogte!

 

Expositie komende zomer in Givry

Givry is een klein stadje onder de rook van Chalons sur Saone op ongeveer 40 km vanaf Collonge-la-Madeleine. Het is een rijk stadje vanwege de wijn die daar vandaan komt. Het meerendeel van de wijnboeren daar hebben het kwaliteitslabel "Grand Cru" wat de hoogste waardering is voor een Franse wijn.
Een ingewikkeld stelsel van beoordelingen kan dit label opleveren, vergelijkbaar met de sterren van Michelin voor de restaurants. Het gevolg van dit label is natuurlijk de hoge prijs die voor deze wijnen betaald worden, maar het betekent ook dat de betreffende wijnboer zijn best moet doen, om jaarlijks de bijbehorende kwaliteit te leveren. Een Grand Cru wijn kost in Nederland ongeveer 50 tot 100 euro per fles; hier bij de wijnboer in Givry kost diezelfde fles ongeveer 50 tot 20 euro.

In dat kleine stadje is een oude ronde markthal, die enige honderden jaren oud is en de toepasselijke naam heeft van "Halle Ronde". Een plaatselijk cultureel comité organiseert het hele jaar door diverse activiteiten in deze hal en in de zomer exposities van beeldende kunst. Komende zomer mag ik daar twee weken exposeren: de laatste week van mei en de eerste week van juni. Daar ben ik best blij mee, aangezien ik de afgelopen jaren een twintigtal schilderijen gemaakt heb van zowel de wijnstokken van maand-tot-maand als de wijnpluk, waar ik nu nog mee bezig ben.

In september heb ik een dag gefotografeerd bij de wijnpluk van een bevriende wijnboer en op basis van die foto's ben ik de Vendange aan het schilderen. Twee grote doek zijn inmiddels gereed: De emmertjes dans en het laden van de druivenkiep. Ik hoop nog een derde schilderij klaar te hebben voor de expositie in Givry namelijk met het handenwassen van de plukkers voor het eten. Per schilderij heb ik ongeveer een maand nodig, dus het moet wel lukken.

 Mijn atelier op 9 februari 2016

 Het storten van de druiven

 De emmertjedans


Voor mij is het leuk om met de schilderijen van de vendange weer eens wat mensen te schilderen, na al die landschappen en bloemen van de afgelopen jaren. Ik doe er mijn best op, maar kijk zelf maar naar het resultaat! 

Givry, de Halle ronde:

Het is rustig in Collonge

Veel gebeurt er hier niet in de winter; het is een rustige tijd om in huis of atelier te werken, terwijl het buiten koud is. Veel sneeuw is er niet gevallen zoals je op de foto kunt zien; maar een keer sloeg de sneeuwval 's nachts toe met een paar cm. Iets hoger lag er wel wat meer, ik zit op 400 meter en op 600 meter lag er een behoorlijk pak, zodat er voor de liefhebbers wel viel te spelen en skieen. De bergen in mijn omgeving gaan tot een kleine 1000 meter hoogte.

Tot ieders verrassing, stond er eergisteren ineens een klein geitje naast een trotse moeder in de stal. Deze geboorte was niet gepland op dit moment, maar kennelijk was de moeder omstreeks 20 augustus over het hek gesprongen, waar de aanstaande vader rustig liep te grazen, die vervolgens de moeder te grazen heeft genomen. Een verrassing dus voor iedereen maar voor moeder (voor het eerst dit jaar) en kind is alles goed verlopen en het is een jongetje (bokje genaamd).
Normaal gesproken moeten er omstreeks 20 maart nog zo'n 6 tot 8 half broertjes en zusjes geboren worden, maar we weten in ieder geval zeker dat de vader hèt goed kan al was hij in augustus amper 6 maanden oud.

De boerenkool doet het goede onder het ijs en de sneeuw (hier vriest het in de nacht ongeveer 6 graden) en de fransen kennen deze groente niet echt maar genieten er wel van. Toen ik omstreeks de jaarwisseling in Nederland was heb ik daarom maar een voorraadje HEMA worsten ingekocht en ingevroren, want ook hier in Frankrijk hoort dat er echt bij.

Op nieuwjaarsdag heb ik heerlijk genoten van mijn jongste kleindochter Jolie, die inmiddels 2,5 jaar oud is en regelmatig gaat "OPA KIJKEN" via de Skype verbinding. Maar nu was opa er dus echt!

Al met al weinig schokkend nieuws in deze rustige plattelandse winter.
Groetjes!

Nog geen winter, maar wel tobben met het landschap!

Ik wil graag in de sneeuw wandelen, fotograferen en schilderen, maar het weer laat dat nog steeds niet toe, getuige de foto van de koeien die tegenover mij in de wei lopen de grazen. Af en toe een donkere lucht, maar nog geen kou en te weinig water.

Afwachten dus maar. Intussen experimenteer ik wat met mijn landschapschilderijen en vooral met de stijl van schilderen. Ik heb de neiging om stemmige plaatjes te maken, dus veel te poetsen in de olieverf, zoals deze zonsondergang en de mist bij ochtend.
Daarnaast wil ik me ook graag heel expressief uiten, hetgeen veel gemakkelijker lijkt, maar in werkelijkheid veel moeilijker is. Hier een foto van een eerste aanzet van een doorkijk in het herfstbos. Krachtig een schetsmatig opgezet, maar nu er een boeiend schilderij van maken. Als het me lukt krijg je die vast binnenkort te zien. Waarom moeilijker? Omdat je meer wil laten zien dan de werkelijkheid, waardoor het gevoel van de kijker geraakt wordt. Dat betekent weglaten van details in kleur en vorm en krachtiger maken van het restant, zodat daardoor de meerzichtwaarde ontstaat. Daar hoop ik de volgende dagen mee door te worstelen en als het wat wordt laat ik dat op deze blog zien.

Verder nog een nieuwtje: ik ben bezig met het samenstellen van een monografie over de haagsche kunstenaar Jan Giesen (al sinds 2006) en zijn tijdgenoten. Het zijn kunstenaars die op de verkeerde tijd geboren zijn en mede daardoor hun leven hebben moeten worstelen tussen wereldoorlogen en crisissen, waardoor bovendien de rest van de mensheid andere dingen aan het hoofd had, dan hun werk te waarderen.
Sinds 25 juni 2015 bestaat de stichting Johannes Theodorus Giesen en sinds een week de website van de stichting.  Gaat allen kijken en lezen en genieten. Onder de kop MONOGRAFIE kun je alle concepthoofdstukken van de monografie afzonderlijk downloaden om te lezen en te beoordelen.
Doe je best op  www.stichtingjangiesen.nl en maak me blij met je commentaar!

Tot gauw en natuurlijk een goed 2016 en goede gezondheid!

Oh ja, we hebben ook nieuwe straatverlichting gekregen in Collonge, zie hier het resultaat!