De spanning en nieuwsgierigheid van de rommelmarkt

Ik ben een liefhebber van het bezoeken van rommelmarkten en in Frankrijk is het nieuwe seizoen zojuist begonnen. Iedere vrijdag verschijnt er op mijn computer een lijst met alle rommelmarkten (vide-grenier) hier in mijn omgeving met als gevolg een bezoek aan één of twee markten op zondagmorgen, dat dan afgesloten wordt met het eten aan een buffet, dat hoort nu eenmaal bij die markten.
Wat is er zo leuk aan? Natuurlijk als rechtgeaarde nederlander het feit, dat je soms voor weinig geld heel nuttige en bruikbare spullen kunt kopen en daar heb je dan plezier in. Afgelopen zonden de dubbel dvd van Celine Dion met 5 uur kijk- en luisterplezier voor slechts 2 euro en de volledig versie van de opera Carmen onder leiding van Herbert von Karajan op 3 cd's voor het totaalbedrag van 20 eurocent! Naast dit voordelig winkelen is er ook de nieuwsgierigheid, die de rommelmarkt aantrekkelijk maakt. Je ziet er de meest vreemde zaken, vooral hier in Frankrijk. Afgelopen zondag kocht ik een vijftal spoelen met film uit de 50 er jaren. De verkoper wist niet wat erop stond en ik als koper weet het nu nog niet, want mijn oude projector uit de jaren zestig staat nog in Nederland. Maar het maakt me wel nieuwsgierig. Vermoedelijk zijn het gewoon familiebeelden van een onbekende familie, maar dat is ook leuk om te zien. De verkoper vroeg 1 euro per filmspoel en ik heb ze dus maar alle vijf gekocht en nu afwachten wat erop staat. Een paar jaar geleden heb ik ook eens een oud familiefoto album gekocht uit 1860, vol met duistere figuren. toen ik nader ging onderzoeken, bleek op de achterkanten uitgebreid beschreven te staan welk familielid deze afbeelding sierde, waarna je een compleet beeld kreeg van een aristocratische familie uit de jaren 1850.
Ik hou jullie op de hoogte als ik na mijn volgende bezoek aan Nederland de films heb kunnen draaien op mijn oude projector!
Groetjes, Jan

 

De stand van zaken aan het eind van de winter

Ik kon even niets van me laten horen, doordat ik het Internet niet kon gebruiken, maar hier ben ik dan met de laatste nieuwtjes.

Op het gebied van de verbouwingen heb ik het pand uitgebreid met een opslagplaats voor mijn brandhout, tussen het atelier en de galerie. Nu hoef ik in de winter geen 60 meter te lopen om hout voor de kachel van het atelier te halen en bovendien staat het leuk, omdat de muur wel erg groot is. De opslag is 4 meter breed en 2 meter hoog en gemaakt van allerlei restmaterialen, zodat het niet duur maar wel milieuvriendelijk is.

Verder is de opvang van het regenwater van de vakantiewoning inmiddels actief en dit leverde in één week al 600 liter schoon regenwater op. Zodra de nachtvorst voorbij is ga ik verder met het storten van het terras en het vullen van de voegen van de vakantiewoning.

Het schilderen moet ik even stoppen om alles in te lijsten voor de exposities van de komende zomer, en hierbij toon ik even het werk van de afgelopen wintermaanden.

Groetjes en tot gauw, Jan

Collonge in de sneeuw

Nu de winter hier voorbij is en ik maak de balans op van winterfoto's die ik heb kunnen maken, blijft er maar één ochtend over, dat we echt in de sneeuw zaten. Die ochtend heb ik dan ook een honderdtal foto's gemaakt waarvan er sommige nu gebruikt worden om het dorp in beeld te brengen tijdens een dik pak sneeuw.
Het worden maar twee schilderijen, omdat ik per schilderij ongeveer twee weken nodig heb om ze uit te werken en ik vanwege het voorjaarsweer nu weer buiten wil gaan schilderen.
Het eerste schilderij is gereed en wel de kerk met kerkhof van Collonge en de tweede heeft nog een weekje nodig en is het gezicht op het dorpje vanuit mijn opstal bezien. Deze tweede laat ik wel vast zien, maar hij is vooral nog niet gereed.

Verder zijn er inmiddels 12 geitjes geboren en meer worden het er niet. Alles is perfect verlopen, geen problemen en flinke gezonde jongens en meisjes in allerlei kleuren.

Groetjes en tot gauw.

 

Inmiddels al 11 geitjes geboren in goede gezondheid!

Het aantal geitjes geboren uit de 6 drachtige moeders staat op 11 en een geit moet volgende week nog bevallen. Alles is perfect verlopen zonder hulp van buitenaf en de kleintjes zijn alleen in goede conditie.

Het is een genot om tussen die kleintjes te staan, die nergens bang voor zijn en gezellig met elkaar spelen. Alle kleintjes blijven twee maanden bij de moeder drinken en daarna proberen we ze te verkopen voor verdere reproductie. Na die twee maanden kunnen we dan zelf weer geitenkaas maken en normaal gesproken blijven ze tot ongeveer oktober melk geven.

Ook nog een foto van mezelf achter mijn bureau met uitzicht over de bergen (maar dat is op de foto niet te zien).

Groetjes en tot gauw, Jan

Film van de nieuwe geitjes

Vandaag zijn er geen nieuwe geitjes geboren en om de moeders wat rust te geven en voor de melkproductie te zorgen, zijn de kleintjes bij elkaar gezet en kunnen ze vast aan elkaar wennen. Om te drinken worden ze dan af en toe bij de moeder gezet, die in de tussentijd buiten heeft kunnen grazen in het voorjaarszonnetje..
Zoals je kunt zien houdt de moeder de kleintjes wel in de gaten.

De geboortegolf is in volle gang

Netjes precies op de dag die uitgerekend was, kwamen de eerste geitjes ter wereld en dat begon gisteren met een drieling, vandaag gevolgd door een tweeling en de dag is nog niet om!
De vader was een wat donker bokje, heel jong en met kleine oortjes en dat is aan de pas geboren geitjes goed terug te zien. Drie stuks hebben ook kleine oortjes en de kleuren van de geitjes variëren van redelijk wit tot behoorlijk donker.
Alle kleintjes kwamen zonder hulp van buitenaf op de wereld en waren direct goed ter been. Even helpen om de tepels de eerste keer te vinden, zodat je zeker weet, dat ze allemaal van het eerste biest genoten hebben en daarna lukt het ze zelf uitstekend.
De drieling krijgt een of twee keer per dag melk uit de fles, omdat de uiercapaciteit van de moeder bij drie geitjes aan de krappe kant is.
Hopelijk blijft alles zo door gaan; er moeten er nog vier bevallen en de laatste is over ongeveer 14 dagen.
In de nacht vriest het licht, maar overdag is het prachtig zonnig weer, zodat zowel de oude als de jonge geiten het niet te koud hebben en heerlijk buiten van de zon kunnen genieten.
Het eerste bokje, dat bij verrassing twee maanden geleden ter wereld kwam, maakt het uitstekend en vertrekt eind van de maand naar een nieuwe eigenaar, om daar voor het nageslacht te gaan zorgen van zijn geiten.
Alle andere jonge geitjes blijven twee maanden bij de moeder en daarna gaan ze naar nieuwe eigenaren om als kleine zelfstandige het soort in stand te houden.
Dit betekent ook dat we pas eind mei geitenkaas kunnen maken, want tot die tijd drinken de eigen kinderen van de geiten alle melk op.
Van het verdere verloop van de geboortegolf hou ik iedereen op de hoogte!

 

Expositie komende zomer in Givry

Givry is een klein stadje onder de rook van Chalons sur Saone op ongeveer 40 km vanaf Collonge-la-Madeleine. Het is een rijk stadje vanwege de wijn die daar vandaan komt. Het meerendeel van de wijnboeren daar hebben het kwaliteitslabel "Grand Cru" wat de hoogste waardering is voor een Franse wijn.
Een ingewikkeld stelsel van beoordelingen kan dit label opleveren, vergelijkbaar met de sterren van Michelin voor de restaurants. Het gevolg van dit label is natuurlijk de hoge prijs die voor deze wijnen betaald worden, maar het betekent ook dat de betreffende wijnboer zijn best moet doen, om jaarlijks de bijbehorende kwaliteit te leveren. Een Grand Cru wijn kost in Nederland ongeveer 50 tot 100 euro per fles; hier bij de wijnboer in Givry kost diezelfde fles ongeveer 50 tot 20 euro.

In dat kleine stadje is een oude ronde markthal, die enige honderden jaren oud is en de toepasselijke naam heeft van "Halle Ronde". Een plaatselijk cultureel comité organiseert het hele jaar door diverse activiteiten in deze hal en in de zomer exposities van beeldende kunst. Komende zomer mag ik daar twee weken exposeren: de laatste week van mei en de eerste week van juni. Daar ben ik best blij mee, aangezien ik de afgelopen jaren een twintigtal schilderijen gemaakt heb van zowel de wijnstokken van maand-tot-maand als de wijnpluk, waar ik nu nog mee bezig ben.

In september heb ik een dag gefotografeerd bij de wijnpluk van een bevriende wijnboer en op basis van die foto's ben ik de Vendange aan het schilderen. Twee grote doek zijn inmiddels gereed: De emmertjes dans en het laden van de druivenkiep. Ik hoop nog een derde schilderij klaar te hebben voor de expositie in Givry namelijk met het handenwassen van de plukkers voor het eten. Per schilderij heb ik ongeveer een maand nodig, dus het moet wel lukken.

 Mijn atelier op 9 februari 2016

 Het storten van de druiven

 De emmertjedans


Voor mij is het leuk om met de schilderijen van de vendange weer eens wat mensen te schilderen, na al die landschappen en bloemen van de afgelopen jaren. Ik doe er mijn best op, maar kijk zelf maar naar het resultaat! 

Givry, de Halle ronde: